توسعه سرزمین مادری

بازارگان کالا

 

 

مروری بر کشت پیاز



گیاهشناسی و خصوصیات :

این گیاه دو ساله بوده که در سال اول اندامهای رویشی آن به وجود می آیند و در سال دوم اندامهای زایشی ایجاد می شود. براساس درجه حرارت و طول روز ارقام پیاز به سه گروه شامل ارقام روز بلند، روز متوسط و روز کوتاه تقسیم بندی می شوند. اهمیت این موضوع در تعیین زمان مناسب کاشت است برای جوانه زنی، پیاز حداقل به 12 درجه سانتی گراد نیازمند است در زمان تشکیل غده پیاز، طول دوره روشنایی بسیار مهم است. اغلب گونه های پیاز برای تشکیل غده به 12 تا 15 ساعت طول روز نیازمند هستند بر این اساس ارقام پیاز به دو دسته زودرس (مناطق گرمسیر) و دیررس (مناطق سردسیر) تقسیم می شوند. برای رشد بوته پیاز ارقام زودرس به 12 ساعت و ارقام دیررس به 15 ساعت طول روز نیازمند هستند. پیاز نسبت به اسیدیته خاک بسیار حساس است. بهترین محصول پیاز در خاکها با PH بین 5.8 الی 6.5  بدست می آید. خاکهای شنی و لومی همراه هوموس برای رشد پیاز مناسب تر بوده و در صورت کشت پیاز در خاکهای رسی بهتر است با کودهای دامی خاک را سبک و مناسب شکل گیری غده پیاز نمایند. لازم به ذکر است در استفاده از کودهای دامی در زمینهای پیاز از کودهای کاملاً پوسیده استفاده گردد تا امکان شیوع افت مگس پیاز به حداقل برسد. پیاز در مقابل شوری خاک حساس است و باید از کودهای پتاسه بدون کلر استفاده کرد.

انواع پیازهای ایرانی عبارتند از پیازهای قرمز شامل: پیاز آذرشهر، پیاز اصفهان، پیاز ری و پیاز طارم / پیازهای سفید شامل: پیاز سفید قم و پیاز سفید کاشان/ پیازهای بنفش شامل: پیاز کهریزک/ پیازهای صورتی شامل: پیاز نوشهرکه این ارقام همگی op می باشند.

کاشت:

 پیاز به دو صورت کشت می گردد: کاشت مستقیم بذرپیاز به منظور بدست آوردن پیازهای دیررس و با خاصیت انبارداری بالا

کاشت در خزانه به صورت نشاء و انتقال به زمین اصلی به منظور بدست آوردن محصول زودس

کشت مستقیم بذر: زمان کشت مستقیم بذر پیاز به عوامل زیادی بستگی دارد که از آن جمله می توان به شرایط آب و هوایی منطقه، نحوه کاشت و بالاخره رقم پیاز را نام برد. فاصله خطوط کشت پیاز 30 تا 40 سانتی متر در نظر گرفته می شود بذرها به فاصله 10 تا 15 سانتی متر از یکدیگر کشت می گردند. عمق کاشت 1 تا 2 سانتی متر می باشد هنگامیکه طول بوته ها به حدود 10 تا 12 سانتی متر رسید تنک می گردند. تنک کردن بوته های پیاز ممکن است در 2 یا 3 مرحله انجام شود. چنانچه هدف کشت برداشت پیاز با غده های متوسط باشد فاصله دو بوته را حدود 10  سانتی متر در نظر می گیرند و اگر هدف تولید پیاز با غده های بزرگ باشد فاصله دو بوته 15 سانتی متر در نظر گرفته می شود.

کشت از طریق نشاء: مدت خزانه گیری بین 6 تا 10 هفته می باشد. نشاء ها در ردیفهایی که 30 تا 40  سانتی متر از یکدیگر فاصله دارند به فواصل 5 تا 10 سانتی متر نشاء و سپس بوته های پیاز در عمق 2 تا 3 سانتی متر کاشته می شوند.

 داشت:

عملیات وجین به طور مداوم و تا چند هفته قبل از برداشت ادامه پیدا می کند از مهم ترین عملیات داشت پیاز تنک کردن است هر چند ممکن است در هنگام تنک کردن به علت کندن گیاهچه های اضافی ریشه سایر بوته ها نیز تکان خورده و نهال پیاز ضعیف شود ولی برای بدست آوردن پیاز درشت این امر لازم است.

 برداشت:

بهترین زمان برداشت پیاز زمانی است که برگها شروع به زرد شدن و خوابیدن نماید. جهت برداشت به دو روش سرزنی در داخل خاک و یا برداشت پیاز و سپس قطع اندام هوایی عمل می گردد که در این حالت ریشه ها را قطع و پوسته های خارجی پیاز را جدا می سازیم. جهت انبار شدن پیاز باید غده ها مستقیماً در معرض نور خورشید قرار گیرند.

 

عمق کاشت

فاصله بوته

فاصله ردیف

مدت خزانه

میزان بذر در هکتار

میزان نشاء در هکتار

عملکرد

2 تا 3 سانتی متر

10 تا 15 سانتی متر

30 تا 40 سانتی متر

6 تا 10 هفته

2 تا 4 کیلو

1 میلیون در هکتار

50 تا 70 تن