توسعه سرزمین مادری

بازارگان کالا

 

 

مروری بر کشت هندوانه

 

گیاهشناسی و خصوصیات:

هندوانه گیاهی یکساله و علفی است. تقسیم بندی ارقام براساس زودرس، میان رس و دیررس می باشد. ارقام ایرانی هندوانه عبارتند از: هندوانه قرقی، هندوانه شریف آباد و هندوانه پوست سفید همدان است.هندوانه گیاه فصل گرم بوده و  نسبت به گرما بیشتر از سایر گیاهان تیره کدوئیان مقاوم است هندوانه مخصوص مناطق  دارای تابستان طولانی و گرم می باشد. از این رو تابستانهای خشک و یا نسبتاً مرطوب برای آن مناسب است. در مناطقی که طول دوره گرما کمتر از 120 روز است باید از ارقامی استفاده کرد که میان رس و یا زودرس باشند در غیراینصورت میوه نارس باقی می ماند و شیرین نمی شود.

کاشت:

 خاک محل کشت باید از نظر مواد آلی غنی باشد خاکهای کمی اسیدی تا PH خثنی (بین 6 الی 7) برای کشت هندوانه بسیار مناسب است بذر در دمای بین 25 الی 30 درجه سانتی گراد جوانه زده و سبز می شود. خاکهای شنی رسی و لومی شنی، مهم ترین خاک برای رشد هندوانه است. در خاکهای حاصلخیز و زهکشی شده شنی لومی، نتیجه بسیار مطلوب می دهد. احتیاجات هندوانه، نسبت به پتاس و ازت زیاد است ولی نیاز فسفر در این گیاه نسبتاً کم است معمولاً کاشت به صورت بذر در زمین اصلی،  انجام می گیرد کاشت مکانیزه هندوانه نوعی کشت ردیفی است و پس از نمو کافی، بوته های اضافی را به فواصل معین تنک می کنند. روش دیگر کاشت هندوانه که بیشتر در کشورهای خارجی رایج است استفاده از گلدانهای توربی است. داخل این گلدانها را حدود سه چهارم با مخلوطی از خاک و برگ و کود دامی پوسیده و خاک پر کرده پس از آنکه گیاه دو برگه شد آنها را همراه با گلدان در زمینی که قبلاً آماده شده است با دست و یا با ماشین نشاء کار در داخل خاک قرار می دهند.

داشت:

بوته‌هاى هندوانه را پس از سبز شدن و در مرحله 2 الی 3 برگى باید تنک کرد. براى این منظور یک بوته سالم و قوى را نگهدارى کرد و بقیه را حذف نمود. در موقع تنک کردن نباید بوته‌هاى اضافى را با ریشه از خاک خارج کرد، بلکه باید آنها را از سطح خاک قطع کرده تا به ریشهٔ بوته‌هاى باقى‌مانده صدمه‌اى نرسد

بوته‌هاى هندوانه پس از تنک کردن و وجین علف‌هاى هرز به‌سرعت رشد کرده و تعداد زیادى ساقه تولید مى‌کنند که در جهات مختلف گسترده مى‌شوند. براى اینکه بوته‌ها و میوه وارد جوى آبیارى نشده و آلوده به گِل آلوده نشود، قبلاً آنها را به‌طرف پشته که معمولاً محیطى خشک مى‌باشد هدایت مى‌کنند. با این عمل ضمن قرار گرفتن بوته‌ها و میوه‌ها در محیطى مناسب پوشش کاملى از شاخ و برگ هندوانه نیز روى پشته‌ها گسترده شده و از رویش علف‌هاى هرز و از دست رفتن رطوبت خاک جلوگیرى به‌عمل مى‌آید.

برداشت:

هندوانه را باید در مرحله مناسب  برداشت کرد زیرا میوه فقط در مرحله رسیدن کامل به‌حداکثر شیرینى و مرغوبیت خود مى‌رسد.

برای تشخیص رسیده بودن و تعیین زمان برداشت از روش‌ها و علائم زیر استفاده مى‌شود:

1- ضربه‌زدن با انگشت روى میوه: هندوانه رسیده صدائى خفه ومات دارد در حالى‌که صداى هندوانه نارس زنگ‌دار است.

2-فشردن میوه بین دست‌ها: در صورت رسیده‌ بودن به‌راحتى صداى فشرده شدن گوشت شنیده مى‌شود، در حالى‌که هندوانه نارس سفت بوده و به سختى فشرده مى‌شود.

3- تغییر رنگ قسمت از پوست میوه که روى خاک قرار داد: در حالت نارس سفیدرنگ و درحالت رسیده به‌رنگ زرد روشن تغییر مى‌یابد

4- خشک شدن پیچک مقابل میوه: در کنار دم میوه در روى بوته هندوانه پیچکى وجود دارد که هم‌زمان با رسیدن میوه از سبز به قهوه‌اى تغییر رنگ داده و در مرحله‌اى که میوه کاملاً مى‌رسد، پیچک نیز خشک مى‌گردد.

 

فاصله بین ردیف

میزان بذر در هکتار

فاصله در ردیف

عملکرد در هکتار

1/5 الی 3 متر

8 الی 12 هزار

50 تا 70 سانتی متر

45 تا 60 تن